Blijf op de hoogte van Bionews

Bladgroen verraadt ‘biologische’ melk waar geen gras in zit

Hoeveel gras zit er in een liter biologische koeienmelk? Wetenschappers uit Iowa ontwikkelden een techniek waarmee dat gemeten kan worden. Ze stelden voorlopig vast dat Amerikaanse biologische melk 3 tot 10 keer zoveel gras bevat dan gangbare melk.

Vorig jaar kwam The Washington Post met bericht dat de biologische melk van het Amerikaanse zuivelbedrijf Aurora vermoedelijk niet echt biologisch was omdat de dieren er amper kunnen grazen. Satellietbeelden en bezoekjes aan het bedrijf lieten nauwelijks grazende koeien zien. Ook analyse van de melk wees uit dat de dieren nauwelijks gras hadden gegeten. Aurora ontkende. Het wordt lastiger om verstoppertje te spelen.

Wetenschappers uit Iowa ontwikkelden een nieuwe techniek die door analyse van de melk kan vertellen hoeveel gras een koe daadwerkelijk gegeten heeft.  Volgens Amerikaanse regels moeten biologische melkkoeien minstens 120 dagen per jaar grazen en moet minstens 30% van hun voeding uit grazen komen. In Nederland moeten de koeien volgens de regels van Skal altijd naar buiten kunnen, tenzij weers- of bodemomstandigheden dit verhinderen. Het gras wat de koeien eten bevat bladgroen (chlorofyl). De koe verwerkt het in haar lijf; een deel blijft aanwezig in de melk. De onderzoekers ontdekten dat deze stof gemeten kan worden met fluorescentiespectroscopie. Door met licht van een bepaalde golflengte op de melk te schijnen, ontstaat er een helder, makkelijk meetbaar signaal dat om te rekenen is tot de bladgroenconcentratie.

De onderzoekers vergeleken de bladgroenconcentratie van verschillende soorten melk. Melk van een kleinschalige biologische zuivelproducent waar de koeien 85% van de tijd in de wei lopen, bevatte tussen de 0,11 en 0,13 micromolair (de concentratiemaat) bladgroen en verschillende soorten biologische melk uit de supermarkt bevatte tussen de 0,07 en 0,09 micromolair. Conventionele melk bevatte slechts tussen de 0,01 en 0,04 micromolair bladgroen.

Tot nu toe wordt vooral gebruikt gemaakt van chromatografie om te bepalen of melk al dan niet biologisch is. Deze techniek vergt veel tijd en geld en wordt daarom niet op grote schaal toegepast. Onderzoeker Mark Rasmussen denkt dat de nieuwe techniek gemakkelijk in te voeren is. Bij het ophalen van melk op boerderijen wordt de melk al getest en kan het nieuwe testje ook nog even gedaan worden. Organic Valley, een samenwerkingsverband van biologische Amerikaanse boeren, is geïnteresseerd en wil de ontwikkeling en toepassing van de techniek financieel steunen.

Bron: Foodlog