Blijf op de hoogte van Bionews

Waar halen bio douchegels hun waskracht en schuim?

Een douchegel dankt zijn wassende kracht aan de zogenaamde tensioactieve of oppervlakteactieve stoffen, een familie van complexe moleculen die de nodige waskracht leveren.  Tot over enkele jaren was het een hele uitdaging om de tensioactieve stoffen van gangbare douchegels te vervangen door een even daadkrachtig ecologisch of biologisch alternatief. Vandaag zijn er goede alternatieven. Ook het schuimeffect van douchgels vroeg om heel wat onderzoek.

Voor een optimale waskracht kiest men meestal voor 2 tot 3 van dergelijke tensioactieve stoffen. Meestal is er bij de gangbare producten een erg ruime keuze aan tensioactieve stoffen. De geëthoxyleerde polyethyleenverbindingen zijn er de meest courante. Op de verpakking worden deze stoffen vaak aangeduid met de vermelding ‘glycol’. Ook bestanddelen die eindigen op -eth of beginnen met het voorvoegsel oxynol- of hydroxyethyl- duiden op de aanwezigheid van dergelijke verbindingen. De productie van deze niet-biologisch afbreekbare stoffen is gevaarlijk. Zo zijn ze in biologische of natuurcosmetica in ieder geval verboden en zouden ze aan de basis liggen van allerlei allergieën.

In hun zoektocht naar tensioactieve stoffen hebben producenten van natuurcosmetica vandaag al ruime keuze. Opvallend vaak kiezen zij in deze voor kokosolie. Deze olie dient als grondstof voor het  schuimrijke, goedkope en een aangename viscositeit biedende natrium- en ammoniumlaurylsulfaat (SLS en ALS). Ook voor cocossulfaat en cocamidopropylbetaïne levert deze olie de grondstof. Verder bevatten suikerderivaten of acylglutamaten evenzeer tensioactieve stoffen. Daar ze bij sommige gebruikers irritatie teweegbrengen, beslissen steeds meer fabrikanten om de populaire tensioactieve SLS en ALS uit hun producten te bannen.

Schuim!

Niettegenstaande de betrokken fabrikanten benadrukken dat schuim bij het douchen nergens voor nodig is, blijkt uit heel wat consumentenonderzoeken dat de gebruiker schuim wel degelijk op prijs stelt. Fabrikanten kunnen er dan wel anders over denken, de wil van de klant is wet en ook hieraan zal men tegemoet moeten komen. Om op een ecologische wijze schuim te verkrijgen bij het douchen kiezen de natuurcosmeticaproducenten voor oppervlakteactieve stoffen afkomstig van suiker, ook wel suikertensiden geheten. Deze suikertensiden zijn zacht voor de huid, afkomstig van hernieuwbare bronnen en gemakkelijk afbreekbaar. Merken als Santé, Logona en Melvita werken al enige tijd met deze stoffen.

Andere producenten kiezen dan weer voor acetylglutamaat, uitermate zacht voor de huid en goed biologisch afbreekbaar. De wasprestatie van dit ingrediënt is uitstekend en het laat zich bovendien ook erg makkelijk afspoelen. Al deze voordelen overtuigden onder meer producenten als Weleda, Melvita en Coslys. Acetylglutamaat heeft ook nadelen:  het is duurder, heeft geen ideale viscositeit en schuimt weinig.